2. Στο σπίτι του Ιωσήφ

Μετά την τελετή του αρραβώνα, όπου πλέον η Μαρία και επίσημα ήταν αρραβωνιαστικιά του Ιωσήφ, ήρθε να εγκατασταθεί στο καινούριο της σπίτι. Τα παιδιά του Ιωσήφ την αγάπησαν αμέσως πολύ και ένιωσαν μεγάλη χαρά στην παρουσία της.

Η Μαρία μπορεί να ήταν μικρή στην ηλικία, αλλά η απλότητα, η σύνεση, η σωφροσύνη και η μεγάλη εγκάρδια αγάπη που είχε για όλους στην καρδιά της την έκαναν να φαίνεται μεγάλη στα μάτια των άλλων και κυρίως πολύ γλυκιά μανούλα.  

Όταν δεν είχε να κάνει σπιτικές δουλειές ή φαγητό, ερχόντουσαν κοντά της τα πιο μικρά παιδιά του Ιωσήφ, για να την αγκαλιάσουν και να της πουν χαρούμενα τι έκαναν και τι παιχνίδια έπαιξαν.

Αυτή, πάλι, τα έπαιρνε με πολύ τρυφερή και στοργική αγάπη μέσα στην αγκαλιά της και αφού τα άφηνε πρώτα να γευτούν την αστείρευτη μητρική αγάπη της καρδιάς της, που τόσο πολύ τους είχε λείψει με το θάνατο της μαμάς τους, άρχιζε να τους διηγείται πολλές όμορφες ιστορίες από την Παλαιά Διαθήκη. 

Τα παιδιά του Ιωσήφ, μικρά και μεγάλα, την αγαπούσαν πολύ και την ένιωθαν σαν πραγματικό άγγελο του ουρανού ανάμεσα τους. Τα βράδια, όταν πήγαιναν όλοι να κοιμηθούν, εκείνη έβρισκε την ευκαιρία να πάει σε μια άκρη του σπιτιού και εκεί, στην ησυχία της νύχτας, να προσευχηθεί μόνη της με τον αγαπημένο της Θεό Πατέρα.

Άφηνε το νου και την καρδιά της να ανεβεί ψηλά στον ουρανό και να χωθεί σαν μικρό παιδάκι στην αγκαλιά του μοναδικού Αγαπημένου της καρδιάς της, του λατρεμένου της Θεού Πατέρα.

Η Μαρία δεν τον αγαπούσε απλά τον Θεό, ήταν ο μεγάλος θεϊκός έρωτας της καρδιάς της. Αν μπορούσε κάποιος να ανοίξει την καρδιά της για να δει τι είχε μέσα, δεν θα εύρισκε τίποτα άλλο από μια πραγματικά απέραντη αγάπη για τον Θεό Βασιλιά της, που ξεχείλιζε μέσα από την καρδιά της όπως η καυτή λάβα από το ηφαίστειο!

Μερικές φορές, που έτυχε να ξυπνήσει τη νύχτα ο Ιωσήφ, έβλεπε τη Μαρία ακόμα να προσεύχεται και να είναι λουσμένη σ’ ένα λαμπρό φως.  Με τα χέρια ενωμένα μπροστά στο στήθος της και τα μάτια της σηκωμένα ψηλά στον ουρανό, μιλούσε με λόγια απλά, γεμάτα λατρεία και αγάπη στον πολυαγαπημένο της Θεό.

Καταλάβαινε ο Ιωσήφ ότι αυτό το παιδί ήταν η χαρά και η ευλογία του σπιτιού του. Ήδη όλα του τα παιδιά, μικρά και μεγάλα, άρχιζαν να αλλάζουν και να γίνονται όλο και πιο καλύτερα και ειρηνικά. Πρόσεχαν την συμπεριφορά τους και απέφευγαν να δημιουργούν μεταξύ τους φασαρίες και ταραχές.

Στον ίδιο η Μαριάμ έδειχνε πολύ σεβασμό και αγάπη, και με παιδική απλότητα έκανε ό,τι της έλεγε, λες και έβλεπε στο πρόσωπο του τον πολυαγαπημένο της πατέρα, που η ίδια δεν χάρηκε από τριών χρόνων.

Μάθαινε τα παιδιά του να δοξάζουν και να ευχαριστούν τον Θεό που δεν είναι ορφανά, αλλά έχουν κοντά τους τον καλό τους πατέρα. Πόσες φορές τους πέτυχε όλους μαζί, αυτήν και τα παιδιά του, να προσεύχονται γι’ αυτόν γονατιστοί! Τους έδειχνε με τον πιο απλό τρόπο πως είναι να τον αγαπούν αληθινά και να τον υπακούν με εμπιστοσύνη, γι’ αυτό και η ίδια τον φώναζε πατέρα, όπως και τα παιδιά του.

Τα λίγα αλλά ζουμερά και γεμάτα μητρική αγάπη, σύνεση και σοφία λόγια της καρποφορούσαν πλούσιους πνευματικούς καρπούς πάνω στα παιδιά του και στον ίδιο. Κάθε μέρα που περνούσε, ο Ιωσήφ σεβόταν και αγαπούσε όλο και περισσότερο το αγγελικό αυτό κορίτσι με την αθώα παιδική καρδιά και ήθελε όλο και πιο πολύ να γίνει γι’ αυτήν ο αγνός αγγελικός της προστάτης.

 

Το μήνυμα του αρχαγγέλου Γαβριήλ

Οι μέρες κυλούσαν όμορφα και ήσυχα στο σπίτι του Ιωσήφ, μέχρι την ημέρα που συνέβη κάτι πολύ μεγάλο και θαυμαστό, που έμελλε να αλλάξει στο μέλλον οριστικά τη ζωή όλου του κόσμου.

Μια μέρα που ήταν μόνη της η Μαρία και προσευχόταν, εμφανίστηκε ξαφνικά μπροστά της ένας αστραφτερός άγγελος. Ήταν ο αρχάγγελος Γαβριήλ, τον οποίο  έστειλε ο Θεός για να της μεταφέρει το πιο σημαντικό μήνυμα χαράς και ελπίδας, που περίμενε μέχρι τώρα όλη η ανθρωπότητα με πολύ αγωνία.

-Χαίρε, εσύ που έχεις επάνω σου όλη τη χάρη του Θεού. Ο Θεός είναι μαζί σου και είσαι η πιο ευλογημένη από όλες τις γυναίκες.

Η Μαρία, που είχε μάθει να είναι πάντα ταπεινή και ποτέ να μη βάζει τον εαυτόν της πάνω από κανένα άνθρωπο, στα επαινετικά αυτά λόγια του αγγέλου ντράπηκε και ταράχτηκε, γιατί δεν μπορούσε να καταλάβει ποιο ήταν το νόημα του αγγελικού αυτού χαιρετισμού.

Ωστόσο ο Αρχάγγελος την καθησύχασε και της είπε:

-Μη φοβάσαι, Μαριάμ, γιατί ο Θεός σε διάλεξε από όλες τις γυναίκες και σε ευλόγησε να μείνεις έγκυος και να γεννήσεις ένα άγιο παιδί, που θα ονομαστεί Υιός του Ύψιστου Θεού. Θα βασιλέψει πάνω στους ανθρώπους σαν σωτήρας και λυτρωτής όλου του κόσμου και η βασιλεία του δεν θα τελειώσει ποτέ.  

-Μα πώς μπορεί να γίνει τούτο, ρώτησε η Μαριάμ, αφού εγώ είμαι ακόμα μια παρθένα κοπέλα, και δεν έχω σχέσεις με κανέναν άνδρα;

-Το Άγιο Πνεύμα θα έλθει πάνω σου, της απάντησε εκείνος, και η δύναμη του Ύψιστου Θεού θα σε σκεπάσει. Γι’ αυτό και το άγιο παιδί που θα γεννήσεις θα ονομαστεί Υιός Θεού. Μάθε ακόμα Μαριάμ, ότι και η συγγενής σου Ελισάβετ, που είναι στείρα, τώρα στα γερατειά της είναι έγκυος και μάλιστα στον έκτο μήνα. Για τον Θεό τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο.

Η Μαριάμ τότε είπε:

-Είμαι δική σου δούλη, Κύριε μου. Ας γίνει σε μένα όπως Εσύ θέλεις.

Έπειτα από αυτό, έφυγε ο αρχάγγελος Γαβριήλ. 

 

Η επίσκεψη στην Ελισάβετ

Πέρασαν λίγες μέρες, αφότου η Μαριάμ άκουσε από το στόμα του αρχάγγελου Γαβριήλ ποιο ήταν το θέλημα του Θεού γι’ αυτήν. Χωρίς κανένα ίχνος εγωϊσμού ή υπερηφάνειας, για την μεγάλη τιμή που της έκανε ο Θεός να γεννήσει τον Υιό Του, συνέχισε με πιο πολύ ακόμα προσοχή και προσευχή να ζει στο σπιτάκι του Ιωσήφ.

Πήρε μεγάλη χαρά όταν έμαθε από τον αρχάγγελο Γαβριήλ ότι και η αγαπημένη της εξαδέλφη Ελισάβετ, έστω και στη μεγάλη ηλικία που ήταν τώρα, θα γεννούσε ένα ευλογημένο παιδί του Θεού. Πόσο ήθελε να την δει, να την αγκαλιάσει και να την συγχαρεί! Είπε τις σκέψεις της στον Ιωσήφ και εκείνος χάρηκε πολύ με την πρόταση της να επισκεφτεί την εξαδέλφη της Ελισάβετ.

Το ταξίδι της στην ορεινή περιοχή της Ιουδαίας, όπου ζούσαν τώρα στα γεράματα τους ο Ζαχαρίας και η Ελισάβετ ήταν λίγο μακρινό και αρκετά κουραστικό. Με βουρκωμένα μάτια από χαρά και συγκίνηση είδαν την ξαφνική της επίσκεψη ο Ζαχαρίας και η Ελισάβετ.

Η Μαριάμ μπήκε στο σπίτι, φίλησε με πολλή σεβασμό το χέρι του Ζαχαρία και στράφηκε μετά προς την αγαπημένη της εξαδέλφη για να την χαιρετήσει. Μόλις, όμως, άκουσε η Ελισάβετ τον χαιρετισμό της Μαρίας, ένιωσε το μωρό που κυοφορούσε μέσα της εδώ και 6 μήνες να σκιρτά από χαρά και αγαλλίαση. Τότε γέμισε η ίδια από τη χάρη του Αγίου Πνεύματος και είπε στη Μαριάμ:

-Ευλογημένη από το Θεό είσαι συ, περισσότερο από όλες τις γυναίκες και ευλογημένο είναι το παιδί που έχεις στα σπλάχνα σου! Αλλά πως έγινε αυτό και μου έκανε ο Θεός τόση μεγάλη τιμή, ώστε να με επισκεφτεί η μητέρα του Κυρίου μου; Να, μόλις άκουσα τον χαιρετισμό σου, ένιωσα μέσα στα σπλάχνα μου να σκιρτά το βρέφος μου από χαρά και αγαλλίαση. Καλότυχη είσαι εσύ στα αλήθεια, που πίστεψες ότι θα γίνουν όλα αυτά που υποσχέθηκε ο Κύριος!

Η Μαριάμ τότε είπε:

-Δοξάζει η ψυχή μου τον Κύριο και το πνεύμα μου γέμισε χαρά για τον σωτήρα μου Θεό. Έσκυψε με καλοσύνη πάνω στην ταπείνωση της δούλης του και από τώρα θα με μακαρίζουν όλες οι γενιές των ανθρώπων. Ας είναι άγιο το όνομα του παντοδύναμου Θεού, που αφήνει το έλεος του να απλωθεί πάνω σ’  εκείνους που με ταπείνωση και σεβασμό φοβούνται και υπακούν στο άγιο όνομα Του. Αγαπά τους ταπεινούς και διασκορπίζει τους υπερήφανους και τους ψεύτικους θρόνους τους. Βοηθά και ταΐζει αυτούς που πεινούν και διψούν για τη χάρη του και τους πλούσιους που ζητούν ψεύτικα και πρόσκαιρα αγαθά τους διώχνει. Δεν ξέχασε αυτά που είπε στους προγόνους μας και τώρα κρατά την υπόσχεση που μας έδωσε ότι θα μας σπλαχνιστεί.

Η Μαρία έμεινε κοντά στην αγαπημένη της εξαδέλφη Ελισάβετ περίπου τρεις μήνες και ύστερα γύρισε πίσω στο σπίτι της.

 

Η ταραχή του Ιωσήφ

Η επιστροφή της Μαριάμ στο σπίτι της είχε κάποιες δυσκολίες. Η εγκυμοσύνη της είχε προχωρήσει και ήδη είχε αρχίσει να φαίνεται. Γι’ αυτό, και κάποιες στενάχωρες σκέψεις βασάνιζαν την αγγελική καρδιά της. Δεν την στεναχωρούσε τόσο η κούραση του πολυήμερου ταξιδιού με το γαϊδουράκι, επειδή ήταν έγκυος, όσο οι σκέψεις της πως θα αντιδρούσε στην εγκυμοσύνη της ο δίκαιος και σεμνός Ιωσήφ, αφού ποτέ δεν είχε κοιμηθεί μαζί της σαν σύζυγος.   

Εξάλλου δεν του είχε αποκαλύψει ποτέ τίποτα για το όραμα που είχε δει με τον αρχάγγελο Γαβριήλ και την εγκυμοσύνης της με την επέμβαση του Αγίου Πνεύματος. Έτσι τώρα μπορούσε να καταλάβει την ταραχή που θα ένιωθε η ευγενική καρδιά του Ιωσήφ, όταν θα την έβλεπε έγκυο.

Παράλληλα, όμως, μπορούσε να αντιληφθεί και τις συνέπειες για την ίδια από ένα τέτοιο γεγονός, αφού όλοι θα έβλεπαν την εγκυμοσύνη της σαν τραγικό αποτέλεσμα μιας συζυγικής απάτης. Εξάλλου δεν ήταν και τόσο εύκολο να πιστέψει κάποιος, ούτε ακόμα και ο στοργικός Ιωσήφ, όλα αυτά που είδε και άκουσε από τον αρχάγγελο Γαβριήλ.

  Το ταξίδι της επιστροφής γινόταν με αργό ρυθμό, αλλά και με πολλή προσευχή για να την βοηθήσει ο Ουράνιος Πατέρας της . Με το ένα χέρι κρατούσε το σχοινί από το γαϊδουράκι που βάδιζε σιγά και αργά στα στενά χωματένια μονοπάτια του βουνού και με το άλλο της χέρι θώπευε με τρυφερή στοργή και αγάπη το λατρεμένο της γιο στην κοιλιά της.

Τις ανήσυχες σκέψεις, που προσπαθούσαν να ταράξουν την ψυχική της γαλήνη, τις άφησε με πολλή εμπιστοσύνη στα χέρια του Θεού Πατέρα της. Έτσι, ενώ το γαϊδουράκι βάδιζε μόνο του στο γνωστό δρόμο της επιστροφής, η ίδια άφηνε το νου της να σκέπτεται τα μεγαλεία του Θεού και την καρδιά της να λατρεύει αδιάκοπα τον πάνσοφο Δημιουργό της.  

Το μεγαλείο της υπέροχης ψυχής της Μαριάμ προκαλούσε μεγάλο θαυμασμό ακόμα και στις ουράνιες αγγελικές τάξεις. Ήταν σπάνιο, έως και αδύνατο, να έχει κάποιος κατακτήσει τόσο γρήγορα την τελειότητα των τριών μεγάλων αρετών, που μόνο οι άγγελοι του ουρανού είχαν. 

Πρώτον, είχε πίστη ασάλευτη στο Δημιουργό της, τον οποίο πίστευε, λάτρευε και αγαπούσε με όλη τη δύναμη της καρδιάς της.

Δεύτερον, είχε απόλυτη εμπιστοσύνη στον Θεό, τον οποίο αγαπούσε και λάτρευε σαν τον μοναδικό Πατέρα και Μάνα της ψυχής της.

Τρίτον, έκανε απόλυτη υπακοή σε ότι της έλεγε ο Θεός, χωρίς να θέλει ποτέ να ερμηνεύει ή να επεξεργάζεται τα θεϊκά Του λόγια.

Τα τρία αυτά πολύτιμα σκαλοπάτια της αγάπης του Θεού, όπως η βαθιά πίστη στο Θεό, η απλοϊκή παιδική εμπιστοσύνη στην Πατρική και Μητρική του αγάπη, αλλά και η απόλυτη υπακοή στο άγιο θέλημα Του, την έκαναν ισάξια των αγγέλων και ακόμα περισσότερο, γιατί αυτή ήταν άνθρωπος.

Το ταξίδι σχεδόν είχε τελειώσει και η Μαριάμ πλησίαζε το πανέμορφο χωριό της, την Ναζαρέτ. Από μακριά έγινε αντιληπτή από τα παιδιά του Ιωσήφ, που έτρεξαν χαρούμενα να το πουν στον πατέρα τους, οποίος είχε ήδη αρχίσει να ανησυχεί για την μεγάλη απουσία της. 

Έτρεξε λοιπόν ο Ιωσήφ να την προϋπαντήσει και να την βοηθήσει να ξεπεζέψει από το γαϊδουράκι. Ωστόσο, η χαρά και η ευτυχία που έβλεπε ξανά την αγγελική του Μαρία, μετά από τόσο πολύ καιρό απουσίας, που του φάνηκε σαν ολόκληρος αιώνας, μετετράπη στην αρχή σε απορία και μετά σε μεγάλη ταραχή.

Όταν την βοήθησε να κατέβη από το γαϊδουράκι, διαπίστωσε ότι η κοιλιά της Μαρίας ήταν λίγο φουσκωμένη, όπως είναι σε μια έγκυο. Ανησύχησε στην αρχή μήπως ήταν άρρωστη από κάποιο πρόβλημα στην κοιλιά. Την κοίταξε διερευνητικά στα μάτια και προσπάθησε να μάθει αν της είχε συμβεί τίποτα δυσάρεστο κατά την διάρκεια του ταξιδιού. 

Η Μαρία, άρχισε να αντιλαμβάνεται τα ανησυχητικά συναισθήματα του Ιωσήφ και παρακαλούσε τον Θεό να επέμβει και να βοηθήσει και την ίδια, αλλά και τον σεβαστό της μνηστήρα, τον δίκαιο Ιωσήφ. 

Στο σπίτι, όταν καταλάγιασαν οι χαρές των παιδιών από τον ερχομό της, και βρέθηκε τελείως μόνη με τον Ιωσήφ, του είπε ότι είναι πράγματι έγκυος, χωρίς όμως να έχει πάει ποτέ με κάποιον άλλον άντρα.

Ο Ιωσήφ ένιωσε εκείνη τη στιγμή να χάνει το έδαφος κάτω από τα πόδια του και την καρδιά του έτοιμη να σπάσει από τον πόνο, την θλίψη, την απόγνωση και την απελπισία. Δεν μπορούσε να πιστέψει ότι η Μαρία, το αγνό, αθώο και άγιο κορίτσι που ήξερε, ο μικρός επίγειος άγγελος του, όπως την  αποκαλούσε, δεν ήταν τίποτα άλλο παρά ένα ψέμα και μια απάτη. Η εγκυμοσύνη της, χωρίς να έχει πάει ποτέ αυτός μαζί της σαν σύζυγος, ήταν η πιο αδιάψευστη απόδειξη. Το μυαλό του θόλωσε και άσχημες σκέψεις, όπως να την αποκαλύψει και να την χωρίσει, άρχισαν να τον βασανίζουν.

Ωστόσο η ευγένεια, η καλοσύνη και η πατρική του ευσπλαχνία προς τη μικρή φτωχή και ορφανή κοπέλα ήταν πιο δυνατά συναισθήματα από την ανθρώπινη δικαιοσύνη που του ζητούσε να την καταδικάσει. Έτσι, αφού κοίταξε με περισσότερη συμπόνια, αγάπη και στοργή την αγγελική του Μαρία, ζήτησε να μάθει περισσότερες λεπτομέρειες ,πως έγινε αυτό και έμεινε έγκυος.  

Η Μαρία, υπάκουσε ταπεινά στην παράκληση του αγαπημένου της μνηστήρα Ιωσήφ, και με απλότητα του είπε για πρώτη φορά όλα αυτά που συνέβησαν, όταν εμφανίστηκε μπροστά της ο Αρχάγγελος Γαβριήλ.

Ο Ιωσήφ άκουε με φανερή έκπληξη όλα αυτά που είπε ο Αρχάγγελος στη Μαρία, ότι δηλαδή με την επέμβαση του Αγίου Πνεύματος θα μείνει έγκυος και θα γεννήσει ένα άγιο παιδί που θα ονομαστεί Υιός του Θεού. Το παιδί αυτό θα το λένε Ιησού και θα γίνει ο σωτήρας και λυτρωτής όλου του κόσμου.

Ανάμιχτα συναισθήματα άρχισαν τώρα να τον βασανίζουν. Από τη μια ένιωθε μεγάλη χαρά, αν όλα αυτά ήταν αληθινά, από την άλλη πάλι ένιωθε μεγάλη ταραχή, αν όλα αυτά ήταν ένα ψέμα της Μαρίας για να συγκαλύψει την συζυγική της απάτη.

Ποτέ, εξάλλου δεν είχε ακούσει να γεννήσει μια γυναίκα ένα παιδί χωρίς να συνευρεθεί με άντρα, αλλά μόνο με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος, γι’ αυτό και η αμφιβολία άρχισε να κατατρώει τα σωθικά του. Σκεπτόταν πολύ σοβαρά να διαλύσει τον αρραβώνα του με την Μαρία και να την χωρίσει ήσυχα, χωρίς να την ντροπιάσει. 

Αν και ήταν βαθιά μεσάνυχτα, προτίμησε να βγει έξω από το σπίτι του και να περπατήσει μόνος του, κάτω από το φως του φεγγαριού, στο ήσυχο δρομάκι που οδηγούσε στο μαραγκούδικο του. Είχε αποφασίσει να πάει εκεί απόψε για να κοιμηθεί.

Πέρασε τη νύχτα με μεγάλη ταραχή, από το πλήθος των διαφορετικών σκέψεων που βασάνιζαν το μυαλό του, αλλά κυρίως από την αμφιβολία, αν όλα αυτά που του είπε η Μαριάμ ήταν σωστά. Με τις σκέψεις αυτές κάποια στιγμή αποκοιμήθηκε.

Ένα όνειρο που είδε εκείνο το βράδυ, ήλθε να ανατρέψει τα πάντα μέσα του. Ένας αστραφτερός άγγελος παρουσιάστηκε στον ύπνο του και του είπε:  

-Ιωσήφ, γιε του Δαβίδ, μη φοβηθείς να πάρεις μαζί σου τη γυναίκα σου Μαριάμ, γιατί το παιδί που έχει μέσα στα σπλάχνα της είναι από το Άγιο Πνεύμα. Θα γεννήσει γιο και θα τον ονομάσεις Ιησού, που θα πει Σωτήρας, γιατί είναι αυτός που θα σώσει τον λαό του από τις αμαρτίες.

Έντρομος ξύπνησε ο Ιωσήφ από το συνταρακτικό όνειρο που είδε και άρχισε να σκέπτεται όλα αυτά που άκουσε από τον άγγελο του Θεού. «Ώστε, όλα αυτά που μου έλεγε η Μαρία ήταν αληθινά», άρχισε μόνος του να μονολογεί.

Θυμήθηκε τότε και την προφητεία του Ησαΐα που έλεγε: «Να, η παρθένος θα μείνει έγκυος και θα γεννήσει γιο. Θα τον ονομάσουν Εμμανουήλ, που σημαίνει ότι μαζί μας είναι ο Θεός».

Έκπληξη και θαυμασμός πλημμύρισε την ψυχή του, όταν κατάλαβε ότι  η Μαρία, το ορφανό αυτό κορίτσι με την αγγελική ζωή, ήταν η παρθένος για την οποία μιλούσε πριν κάμποσα χρόνια ο προφήτης Ησαΐας. Είχε έρθει πια η ώρα να εκπληρωθεί η υπόσχεση του Θεού ότι θα έστελνε τον Σωτήρα, για να ελευθερώσει τον κόσμο από όλα τα σατανικά δεσμά.

Είχε αρχίσει να ξημερώνει και ο ήλιος δειλά δειλά έκανε την πρωινή του εμφάνιση στον ουρανό. Το ίδιο, όμως, γινόταν και στην ψυχή του Ιωσήφ. Το σκοτάδι της αμφιβολίας έφευγε και στη θέση του το λαμπρό φως της αλήθειας απλωνόταν παντού μέσα του.

Γεμάτος χαρά και ελπίδα για όσα από δω και εμπρός θα έβλεπαν τα μάτια του και θα ζούσε η καρδιά του, έφυγε τρέχοντας στο σπίτι του για να βρει τη Μαρία και να της πει με όλες τις λεπτομέρειες όλα αυτά που του είπε τη νύχτα ο άγγελος του Θεού.

Στο δρόμο καινούριες όμορφες σκέψεις γέμιζαν από χαρά και ευτυχία την καρδιά του. Μέχρι τώρα πίστευε ότι ο μοναδικός ρόλος που του είχε δώσει ο Θεός, ήταν να προστατεύσει το ορφανό αυτό κορίτσι. Τώρα, όμως, διαπίστωνε ότι ο Θεός αναβάθμιζε και προσαύξανε αυτό το ρόλο. Τον έκανε πατέρα και προστάτη δυο επίγειων αγγέλων, της Μαρίας και του μικρού παιδιού Ιησού που αυτή θα γεννούσε.

Όσο τα σκεφτόταν όλα αυτά, δεν μπορούσε να χωρέσει ο νους του τη μεγάλη τιμή που του έκανε ο Θεός, σ’ έναν απλό και αγράμματο μαραγκό. Έφθασε στο σπίτι, πριν ακόμα ξυπνήσουν τα παιδιά. Πήγε κοντά στο μικρό του κοριτσάκι, τη Μαρία, και την αγκάλιασε σφιχτά. Πρώτη φορά η καρδιά του κτυπούσε τόσο τρυφερά, τόσο στοργικά, τόσο πατρικά για ένα του παιδί.

Η Μαρία ένιωσε βαθιά  μέσα στην καρδιά της τα τρυφερά πατρικά συναισθήματα του Ιωσήφ και έγειρε με παιδική εμπιστοσύνη στην αγκαλιά του Ιωσήφ, ενώ μια λέξη τόσο γλυκιά που συγκινεί κάθε πατέρα, βγήκε με παιδική χάρη από το στόμα της, για να μπει βαθιά και ανεξίτηλα στην καρδιά του Ιωσήφ: «πατέρα μας Ιωσήφ σε αγαπώ και σε ευχαριστώ για όλα».    

Ο Ιωσήφ ήξερε πλέον τον μεγαλειώδη ρόλο που του είχε επιφυλάξει ο Θεός και που έπρεπε αυτός τώρα με πολλή προσοχή, σεβασμό και συνέπεια να τηρήσει. Ποτέ κανένας άνδρας μέχρι τότε, ούτε αυτοί οι προφήτες, δεν είχε την μεγάλη και μοναδική αυτή τιμή από τον Θεό, να γνωρίσουν, να προστατέψουν και να αγαπήσουν προσωπικά τον Υιό του Θεού, τον Ιησού, σαν Θεό τους και σαν πολυαγαπημένο Γιο τους!